(cz. 23) – Księga Habakuka, zakończenie studium Księgi ST – Mesjasz

(cz. 23) – Księga Habakuka, zakończenie studium Księgi ST – Mesjasz

Zapraszamy do zapoznania się z materiałami oraz nagraniem ze spotkania Szkoły Biblijnej, które odbyło się w dniu 1 V 2017 r. Następne spotkanie odbędzie się w 22-go maja 2017 r. Czuj się zaproszony… Przyjdź.

Zakończenie spotkań z księgą Habakuka

Odnośniki do NT (Nowego testamentu) w Księdze Habakuka:

1,5

1,8

1,10

1,13

2,2

2,3

2,4

2,6

2,11

2,18

2,20

3,18

Dz 13:41

Mt 24:28

 

Mt 5,8

Ap 1,19

2P 3:9, Hbr 10,37-38

J 3:36; Rz 1:17; Ga 3:11; Ef 2:8; Hbr 10:38-39; 1J 5:10-11

1 Tm 6,9

Łk 19:40

1 Kor 12,2

Obj 8:1

Łk 1,47

Przygotuj osobistą parafrazę 3 rozdziału modlitwy Habakuka

Modlitwa Habakuka

1 Modlitwa błagalna proroka Habakuka, na wzór lamentacji:
2 Usłyszałem, o Panie, Twoje orędzie,
zobaczyłem, o Panie, Twe dzieło.
Gdy czas nadejdzie, niech ono odżyje,
gdy czas nadejdzie, pozwól nam je poznać,
w zapale gniewu pomnij na swą litość!
3 Bóg przychodzi z Temanu,
Święty z góry Paran.
Majestat Jego okrywa niebiosa,
a ziemia pełna jest Jego chwały.
4 Wspaniałość Jego podobna do światła,
promienie z rąk Mu tryskają,
w nich to ukryta moc Jego.
5 Zaraza idzie przed Jego obliczem,
w ślad za Nim gorączka śmiertelna.
6 Gdy On występuje, trzęsie się ziemia
i drżą narody pod Jego spojrzeniem;
rozpadają się góry prastare,
uniżają pagórki odwieczne,
te ścieżki Jego od pradawnych czasów.
7 Widzę klęską dotknięte mieszkania Kuszanu,
chwiejące się namioty ziemi Madian.
8 Czy na rzeki gniewasz się, Panie?
Czy na rzeki [wybuchł] gniew Twój?
Czy na morze – Twoja zapalczywość,
że wsiadasz na swoje konie,
na swoje rydwany zwycięskie?
9 Łuk Twój obnażony,
a kołczan pełen strzał,
dla rzek otwierasz ziemię.
10 Na widok Twój trzęsą się góry,
ulewa deszczu runęła.
Wielka Otchłań głos swój podniosła,
wysoko uniosła swe ręce.
11 Słońce i księżyc stoją w swoim miejscu
z powodu blasku lecących Twych strzał
i jasności lśnienia Twej dzidy.
12 Rozgniewany kroczysz po ziemi,
w zapalczywości swej depczesz narody.
13 Wyszedłeś w celu ocalenia swego ludu,
w celu wybawienia Twego pomazańca.
Zburzyłeś dom bezbożnego,
odsłoniłeś fundament aż do nagiej skały.
14 Przeszyłeś strzałami wodza ich wojska,
które naciera, aby nas zgubić –
radując się jak ten, co w ukryciu wyniszcza biednego.
15 W morze wdeptałeś jego konie,
w kipiącą topiel wód mnogich.
16 Usłyszałem i serce moje struchlało,
na głos ten zadrżały me wargi,
przenikła trwoga me kości,
kroki się moje zachwiały.
W spokoju jednak wyglądam dnia utrapienia,
który nadchodzi na lud, co nas gnębi.
17 Drzewo figowe wprawdzie nie rozwija pąków,
nie dają plonu winnice,
zawiódł owoc oliwek,
a pola nie dają żywności,
choć trzody owiec znikają z owczarni
i nie ma wołów w zagrodach.
18 Ja mimo to w Panu będę się radować,
weselić się będę w Bogu, moim Zbawicielu.
19 Pan Bóg – moja siła,
uczyni nogi moje podobne jelenim,
wprowadzi mnie na wyżyny.

Kierownikowi chóru. Na instrumenty strunowe.

Zastosowania:

a. Modlitwa (zrobić parafrazę z 3 rozdziału – napisać ją swoimi słowami),

b. Zmiana myślenia i poglądów (Nowa wizja życia),

c. Zmiana postawy:

Wyznanie grzechów (Przeproszenie Boga i ludzi),

Zadośćuczynienie (naprawa wyrządzonego zła),

Praktyka (nowe słowa i nowe czyny).